We blijven er bij, het is godverdomme spijtig dat The Felice Brothers tijdens hun Europese tournee dit najaar ons killig kikkerlandje niet bezocht hebben.
Van een groep die in Saint Stephen’s End Edith Cavell bezingt hadden we dat wel verwacht. Het doet echter niks af aan de kwaliteit van de mix van Americana en roots rock die de groep brengt.
Mix Tape werd, naast via hun website, onder meer op die tournee verkocht. Wie vreest te maken te hebben met wat restantjes die gauw op een cd gebrand werden om de fans nog snel wat extra duiten afhandig te maken, zit er naast. Onder de 9 nummers zitten best wel een aantal pareltjes.
Bij The Felice Brothers overvalt ons steeds het gevoel dat we zitten in een krakkemikkige kroeg in een godvergeten gat op het Amerikaanse platteland. Een rokerige bar vol met afgeleefd uitziende mannen en vrouwen die teren op hun al dan niet glorierijke verleden als cheerleader of sterspeler van het plaatselijke American Footballteam. Op Mix Tape is dat niet anders.
Met Forever Green en Ahab zetten Mix Tape op een rustige manier in. Beide nummers zijn ballads die passend zouden zijn voor het einde van een baravond. Vooral in het tweede nummer, met de rokerige stem van Christmas en zijn krakende jodel, komt dat gevoel sterk tot uiting. White Limo schakelt meteen enkele versnelling hoger met een meer uptempo en rockende sound. De energie spat langs alle kanten van het nummer, van het fantastische orgel tot de bijwijlen jankende gitaar.
Let Me Come Home is een van de minder geïnspireerde nummers op Mix Tape. The Felice Brothers herpakken zich echter grandioos met The Captain’s Wife. Het nummer situeert zich in dezelfde omgeving als Helen Fry. Het is een lekker swingend midtempo nummer met een leuk viool- en orgelriedeltje over een blijkbaar graag in de geestrijke dranken zittende dame.
Indian Massacre is een beetje een vreemde eend in de bijt. Een voor The Felice Brothers iets meer gewaagd nummer met minimale instrumentatie en klagende zang. Marie, waarbij de verschillende bandleden een couplet voor hun rekening nemen, en Marlboro Man (een aangepaste versie van de Daytrotter sessie) zijn twee geslaagde uitsmijters.
Mix Tape is allerminst een schijfje met restantjes en vullers. Met uitzondering van Let Me Come Home en Old Song bevat het een aantal interessante nummers. White Limo, The Captain’s Wife en Marlboro Man zijn nummers die niet mogen ontbreken in de collectie van fans van The Felice Brothers.
——-
