Hellehond » Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra

Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra – Kollaps Tradixionales

Zichzelf steeds opnieuw uitvinden is iets dat Efrim Menuck tot een hogere kunstvorm heeft verheven. Het Canadese collectief waarvan hij de onbetwiste leider is, presenteert zich ditmaal als Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra (TSMZMO). Het moet zowat de vijfde variatie zijn op de groepsnaam. Muzikaal blijft TSMZMO op Kollaps Tradixionales, het zesde studioalbum alweer, wel consequent de kaart trekken van de post-rock. Met succes overigens want de zeven nummers, waaronder twee krakers die ongeveer een kwartier duren, op Kollaps Tradixionales mogen best gehoord worden. Thee Silver Mount Zion neemt de luisteraar mee op een trip door weidse geluidlandschappen. Menuck is met zijn trillende en wanhopige stem de gids die u de juiste richting moet uitwijzen. Episch, er is geen andere manier waarop we openingsnummer There Is A Light en 'Piphany Rambler, het slotnummer, kunnen omschrijven. Beiden klokken af na pakweg een kwartier. Echt vervelen doe je je niet in die tijdsspanne, wel integendeel. Beide nummers nemen je mee op een mooie reis door een boeiend muzikaal landschap. Als zanger komt Menuck niet echt in aanmerking om zelfs maar een dichte ereplaats te veroveren op de Koningin Elizabethwedstrijd voor zang. Het vraagt telkens wat aanpassingen. Toch is het samenspel tussen stem en de strijkers op het openingsnummer zo perfect als maar kan zijn. Het wenende, klagerige en wanhopige gezang bouwt in dit nummer mooi op naar een hoogtepunt. 'Piphany Rambler lijkt dan weer de perfecte belichaaming te zijn van wat zo subliem is aan post-rock. I Built Myself A Metal Bird is een pure rocker die barst van de energie. Gitaren en strijkers zijn in een woeste strijd verwikkeld met de drums en Menunck's geschreeuw als ultieme scheidsrechters. Het vervolg hierop, I Fed My Metal Bird the Wings of Other Metal Birds, laat in eerste instantie deze energie los en lijkt de experimentele richting uit te gaan om iets voorbij halfweg toch weer te rocken, zij het iets gematigder. Een min of meer gelijkaardige beweging zien we in de triptiek Kollaps Tradixionales : Kollapz Tradixional (Thee Olde Dirty Flag), Collapse Traditional (For Darling) en Kollaps Tradicional (Bury 3 Dynamos). Kollapz Tradixional is een klagerige ballad, terwijl Collapse Traditional dan weer wat weg heeft van een kort experimenteel folkstuk. Beiden nummers bouwen echter op naar Kollaps Tradicional dat zich na enige tijd openbaart als een broeierige rocker. Met Kollaps Tradixionales heeft Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra alweer een dijk van een album op de mensheid losgelaten, episch en druipend van de grandeur. Een stevige aanrader dus voor liefhebbers van post-rock.
-------