Subtiel zijn is voor mietjes. Ha … zie daar de kortste en terzelfdertijd meest complete recensie die we kunnen schrijven over Well Hunger, het debuutalbum van de Gentse noisebende Kapitan Korsakov. Er zouden meer zulk een groepen moeten zijn. Het leven van recensenten zou er veel makkelijker op worden : minder nadenken over teksten, meer tijd voor hete drank en sterke vrouwen.
Maar goed, terug naar de essentie. Kapitan Korsakov maakt al enige tijd Gent en omstreken onveilig met hun ronduit fantastische ketelgeluid. Wie de heren al bezig heeft gezien (bijvoorbeeld op Boomtown dit jaar) en ook oor heeft voor andere zaken dan subtiele melodietjes, zat al geruime tijd te wachten op een debuutalbum van de groep. Kinky Star Records was zo goed om aan deze wensen te voldoen.
Rechttoe rechtaan, zo gaat het er op Well Hunger vanaf de eerste seconde aan toe. When We Were Hookers maakt meteen duidelijk dat Kapitan Korsakov een rockgroep is die zich geen zorgen maakt over de eventuele gehoorschade voor ‘onschuldige’ luisteraartjes en dan willen we dit nog een rustig en swingend nummer noemen.
Amper anderhalve minuut duurt Sylvie. De groovy start van het nummer zet je volledig op het verkeerde been. Het vervolg komt echter even hard aan als een mokerhamer in je edele delen. Cozy Bleeders, een van de langere nummers, is ook een van onze favorieten. Het nummer geeft ons het gevoel alsof we met een stevig stuk in onze kraag op een stevig rondtollende kermisattractie zitten. Kapitan Korsakov gunt zijn luisteraars op Well Hunger geen seconde rust of het zou moeten zijn dat je aan de eerste dertig seconden van Fugu genoeg hebt om op adem te komen.
Helemaal verrassen doet Kapitan Korsakov op het einde. Sheep Dip is een nummer dat op zich al langer duurt dan het gehele album. Van zodra we er in geslaagd zijn om dit nummer in een ruk te beluisteren zonder in ademnood te geraken, weten we het u te melden.
De kans dat Well Hunger van Kapitan Korsakov ooit een prijs zal winnen voor de mooie melodie is vrijwel nihil. Of het zou moeten zijn dat dit nu net de enige cd is die de apocalyps overleeft. Voor subtiliteit moet je bij Kapitan Korsakov niet zijn, wel voor een mooi potje teringherrie.
——-
