Met Elegies to Lessons Learned en Progress Reform schreven de post-rockers van iLiKETRAiNS geschiedenis. Letterlijk dan wel. Hun songs brachten (lang vergeten) protagonisten uit de Britse en internationale geschiedenis terug tot leven.
Helaas, net zoals het merendeel van de leerlingen een hekel heeft aan geschiedenis, zo deed hetzelfde onderwerp het slecht bij de muziekliefhebbers. Het gevolg was dat platenmaatschappij Beggars Banquet de groep aan de deur zette. Op de koop toe verliet drummer Ashley Dean de groep. De keuze voor iLiKETRAiNS was simpel : de pijp aan Maarten geven of opnieuw starten.
Een nieuwe start werd het. De creatieve benaming iLiKETRAiNS werd voor de limited edition ep The Christmas Tree Ship EP vervangen door het conventionelere I Like Trains. Tussen en na het touren werd ook nagedacht over de muzikale richting die I Like Trains zou volgen.
Te horen aan het in eigen beheer uitgegeven Sea of Regrets, de eerste single in aanloop naar het nieuwe album, is er weinig veranderd.
Sea of Regrets is een klassiek nummer voor I Like Trains, zij het wel dat het iets meer rechttoe rechtaan is. Sea of Regrets kruipt muzikaal langzaam naar een climax toe om bij het culminatiepunt, onder het debiteren van het mantra We’re out of our death in a sea of excess and this is everything I hoped it would be. We’re out of our death in a sea of regrets and I hate to say I told you so. We’re out of our death in a sea of excess this is everything I hoped it would be, een langzame dood te sterven. De baritonstem van zanger David Martin blijft heerlijk klagend. Ook B-kant The Spark volgt het beproefde recept dat ervoor zorgt dat I Like Trains bij het betere post-rock-werk gerekend mag worden.
Tot slot, een thumbs up ook voor de strijkers, zowel op The Spark als Sea of Regrets.
——-
