Nauwelijks een jaar oud en een cd ver is Freelance Whales op weg om een hype te worden in interwebland. Of de band uit Brooklyn daarmee blij moet zijn, is natuurlijk een andere zaak.
Het verleden heeft meer dan eens aangetoond, denk maar aan bijvoorbeeld Tapes ‘n Tapes, dat hypes vaak maar een kort leven beschoren zijn qua populariteit en verkoopscijfers.
Freelance Whales valt te categoriseren als een band met een typisch geluid voor hedendaagse indie pop. Een snuifje Sufjan Stevens, een toefje Arcade Fire, enkele gram Le Loup met, tot slot, wat Broken Social Scene om het geheel op smaak te brengen. Het moet gezegd zijn dat ze er op Weathervanes in slagen om niet te klinken als een slecht doordrukje van eerder genoemde bands, meer nog ze hebben een eigen sound.
Weathervanes kent in elk geval een zeer blitzstart. Nou ja blitz, de intro van Generator ^ First Floor neemt flink wat tijd in beslag. Eens de dromerige stem van Judah Dadone invalt weet je echter dat het wachten meer dan de moeite waard was. De intro gaf bovendien al de boodschap dat dit muziek is die uit verschillende laagjes is opgebouwd.
Ook het topnummer van dit album is aan het begin terug te vinden. Hannah heeft zoveel interessante hooks dat het onmiddellijk in je achterhoofd blijft hangen. Het is meteen ook het meest dynamische en minst dromerige nummer op het album.
Ook Location en Broken Horse klimmen duidelijk boven het niveau van de doorsnee song uit waarmee indiepopliefhebbers om de oren worden geslagen.
Natuurlijk is dromen pas echt leuk als je op geregelde tijdstippen over een ander onderwerp kan dromen : gelukzalige dromen, dromen over de toekomst, nachtmerries en zelfs hete dromen. Net daar ontbreekt het toch nog een beetje bij Freelance Whales.
Naarmate Weathervanes vordert begint het allemaal net dat tikkeltje te veel identiek te klinken. Het is natuurlijk maar een debuutalbum van een groep die nog maar een kort leven achter de rug heeft. Evolutie is dan ook niet onmogelijk, ja zelfs wenselijk.
——-
