Het lijkt er op dat de founding fathers van het roemruchte Elephant 6-collectief langzaam maar zeker weer het daglicht opzoeken dat ze, met uitzondering van Robert Schneider, zo lang geschuwd hebben. Zelfs de mensenschuwe Jeff Mangum toont zich zo nu en dan weer in de openbaarheid.
Voor Will Cullen Hart stond de teller al op 8 jaar sinds hij voor het laatst enige muzikale activiteit toonde met zijn groep Circulatory System. Hij had er dan ook zijn redenen voor. De man vecht immers tegen multiple sclerose. Dat verhindert hem echter niet om op Signal Morning bijzonder dynamisch uit de hoek te komen.
Al bij The Olivia Tremor Control bewees Hart dat hij, in tegenstelling tot zijn collega Bill Doss, de meer experimentele factor was binnen de groep. Ook het debuutalbum van Circulatory System bewees die stelling. Zelden schrijft Hart nummers die recht naar de finish gaan. Het zijn collages van bijwijlen zwaar verstoorde en soms minder gebruikelijke instrument, fuzzy zang en onder elk laagje lijkt nog een nieuwe verrassend klinkende laag te zitten.
Chaos lijkt het wel, maar dan wel een zekere vorm van georganiseerde chaos. Psychedelische rock in zijn meest pure vorm. De complexiteit en de densiteit zorgen er natuurlijk wel voor dat dit niet altijd een makkelijk te verteren album is. Rustpunten zijn er wel, maar die worden zo plots als ze gekomen zijn verstoord door een nieuwe uitbarsting van fuzz. Wie zich een mening wil vormen over Signal Morning heeft zeker meerdere luisterbeurten nodig.
De duidelijke invloed van de Beatles dat doorklinkt in een groot deel van het werk van de groepen die Elephant 6 vormen, lijkt wat weggeëbd. Het heeft plaats geruimd voor een modernere vorm van psychedelia.
Woodpecker Greeting Worker Ant zet Signal Morning meteen op een stompende wijze in. Het nummer rockt en blaakt van het optimisme. Het zet ook meteen de toon voor de rest van het album. Niet dat het album overloopt van een soort misplaatst optimisme. Hart en zijn gasten klinken gewoon speels en vitaal. This Morning (We Remembered Everything) is net zo zomers.
Ondanks deze ondertoon heeft elk nummer op het album wel een eigen identiteit. Wellicht het meest toegankelijke nummer is Round Again dat halfweg Signal Morning te horen valt en wel nog te situeren valt in de sixties psychedelia.
——-
