Het is me wat met de groepen die dit jaar ep’s of albums releasen waar er een duidelijke invloed van de new wave/shoegaze in te horen is. Bear In Heaven hoort ook in dit rijtje thuis. Het lijkt dan ook de nodige vruchten af te werpen, kijk maar naar het succes van pakweg The Big Pink. Of Beast Rest Forth Mouth hetzelfde hitpotentieel bevat als A Brief History of Love is nog maar de vraag. Het is in elk geval een stukje artsier.
Laten we maar meteen het achterste van onze tong zien. Het hele shoegaze/new wave-gebeuren waarop een heleboel bands zich de laatste tijd lijken te inspireren, komt ons eerlijk gezegd een beetje het strot uit. Om ons nog te kunnen verbazen zou Bear In Heaven sterk uit de hoek moeten komen. Helaas, in die missie zijn ze wat ons betreft niet echt geslaagd.
» Lees meer : Bear In Heaven – Beast Rest Forth Mouth
De ADHD-rockers van Johnny Foreigner zijn samen met bands als Los Campesinos!, Dananananakroyd, Sky Larkin, Tubelord en aanverwanten de voorhoede van een nieuwe generatie rockbands. Een generatie die zich baseert op het bloggebeuren voor zijn teksten en een allegaartje aan invloeden vrolijk door de mixer haalt.
Het lijkt er op dat de founding fathers van het roemruchte
The Raveonettes zorgden voor de nodige sensatie aan het begin van dit decennium. Hun noise rock meets bubblegum pop kwam heel verfrissend over. Met debuut-ep Whip It On en debuutalbum Chain Gang of Love kon het Deense duo op korte tijd heel wat fans overtuigen van hun kwaliteiten.
These girls fall like dominos … dominos. Als er een refrein is dat dit najaar een grote kans maakt om te pas en te onpas in je achterhoofd op te duiken, dan is het wel dit van The Big Pink.
Kimberley Morrison en Jesse Lortz, aka The Dutchess & The Duke, zorgden vorig jaar met She’s The Dutchess, He’s The Duke voor een verrassend debuut. Hun eersteling was een echte sixitiesplaat. Niet zoals bij veel andere groepen die het geluid van de rock van de sixties gebruiken om er vervolgens een geheel eigen interpretatie aan te geven. Neen, enkel het kraken van het vinyl ontbrak om het album als een laattijdig opgedoken relikwie te aanzien.