Afternoon Naps. Het is inderdaad niet meteen de meest opwindende naam die je kan kiezen voor je band en, toegegeven, de muziek van de band is allerminst van het soort dat je wild zal doen headbangen. Het duo Tom Dechristofaro en Leia Hohenfeld maakt dan ook vooral makkelijk te kauwen bubblegumpop. Invloeden variëren van zonnige 60′s pop tot lichte discopop en rammelende indie pop. Heeft u het sleutelwoord in deze laatste zin al gevonden ?
Parade, het debuutalbum van de band uit Cleveland, verscheen onlangs op het roemruchte label HHBTM dat gekend staat als thuishaven voor een reeks bands uit de twee indie pop. Een platendeal die Afternoon Naps wist te versieren na een meer dan behoorlijke ep (“Sunbeamed”) en een reeks opmerkelijke optredens, onder meer op Athens PopFest.
Afternoon Naps bekijkt het leven door een zonnige bril. De 10 riedeltjes die op Parade staan getuigen stuk voor stuk van vrolijkheid en zonneschijn. Luchtigheid troef op Parade. Ook al gaan de teksten over de verschillende fases van liefde. De goede tijden, maar ook de vertwijfeling in een relatie en de soms minder prettige kantjes.
De sterkte van Afternoon Naps zit hem in de eenvoud van de nummers. Geen complexe hoogstandjes voor Dechristofaro en Hohenfeld. Een funky gitaarlijn zoals op Mittenfinger of het dynamisch orgeltje op Catholic School zijn sterk genoeg om een nummer te dragen en voor een tamelijk hoge dansbaarheidsfactor te zorgen. Het zijn maar twee voorbeelden, maar het kan doorgetrokken worden naar alle nummers op het album.
Daarnaast moet de band het ook hebben van de wisselwerking tussen Dechristofaro en Hohenfeld. Elk schrijft/zingt zijn of haar deel van de nummers. Beiden zijn op dat vlak goed aan elkaar gewaagd. Het sterke zit echter veelal in de refreinen waarin de samenzang het niveau van de nummers optilt.
Parade toont aan dat Afternoon Naps zeker het potentieel bezit om naar de top van de twee indie pop door te stoten. Ze leunen er nu al dicht bij aan.
——-
