Roky Erickson with Okkervil River – True Love Cast Out All Evil

Roky Erickson with Okkervil River : True Love Cast Out All Evil Will Sheff is momenteel alomtegenwoordig op de (alternatieve) muziekscène. De frontman van Okkervil River is de laatste maanden betrokken bij een ware batterij aan muzikale projecten. Hij hielp meer aan het vorig jaar uitgebrachte album van Norah Jones, produceerde het debuut van Bird of Youth, doet backing vocals op Moves – een nummer op de nieuwste van The New Pornographers, …

Het meest in het oog springend is wellicht zijn productiewerk voor de allernieuwste cd van de langvergeten psychedelische rocker Roky Erickson. Met True Love Cast Out All Evil geeft Sheff de voor de muziek verloren gewaande legende uit Austin opnieuw een stem en vooruitzichten in het leven.
Continue reading

Frog Eyes – Paul’s Tomb: A Triumph

Frog Eyes - Paul's Tomb : A TriumphAls door hondsdolheid geïnfecteerd wervelde Carey Mercer door de verschillende albums die zijn groep Frog Eyes tot nog toe op de mensheid losliet.

Wildeman Mercer braakte aan een sneltreinvaart zijn teksten uit, gepaard gaande met diepe oerkreten en ondersteund door een band die al even onrespectvol haar instrumenten aanviel.

Leeftijd maakt een mens echter milder. Niet dat Frog Eyes op haar vijfde langspeler, Paul’s Tomb: A Triumph, verworden is tot een makke ballads kreunende band. Het gaat er echter veel gestructureerder aan toe. Bovendien lijkt Frog Eyes oog voor detail gekregen te hebben.
Continue reading

Wolf People – Tidings

Wolf People : TidingsIedereen heeft dat wel, zo van die platenlabels die zo goed als niks verkeerd kunnen doen. Persoonlijk hebben we een zwak voor Jagjaguwar. Zowat alles wat door hen wordt uitgegeven vindt een weg richting beide oorkanalen van ondergetekende. Meestal flapperen beide oren uit puur contentement, soms vraagt het heel wat inspanningen, maar altijd is er wel een gevoel van tevredenheid.
 

Met hun nieuwste aanwinst Wolf People is dat niet anders. Deze Britse bende brengt als eerste groep uit het land van de Queen, thee en fish and chips een album uit bij Jagjaguwar. Met hun mix aan bluesrock, folk en psychedelische rock zorgt Wolf People op Tidings voor een trip richting de jaren 70.
Continue reading

Michael Gira – I Am Not Insane

Michael Gira : I Am Not InsaneEnkele weken geleden slaakten we een hoog gilletjes toen hier en daar op het grote internet de boodschap verscheen dat de Swans nieuw werk zouden uitbrengen. Jawel, de groep waar we in onze jeugdjaren veel plezier aan beleefd hadden zou uit de doden herrijzen met Michael Gira aan het roer en verschillende leden uit Swans en Angels of Light als ondersteuning.

Om de kosten voor een nieuwe cd te bekostigen verscheen op Gira’s Young God Records alvast I Am Not Insane, een limited edition cd met daarop een elftal nummers van de hand van Gira. Akoestische nummers die hij geschreven heeft als basis voor wat er op de nieuwe cd van de Swans zou kunnen komen. Een demo dus, en wat voor een demo …
Continue reading

Basia Bulat – Heart Of My Own

Basia Bulat : Heart of My OwnMogen we ons om te beginnen duizendmaal excuseren bij de diehard fans van Basia Bulat. Het zit zo. Bij het beluisteren van Heart Of My Own zitten we constant met onze gedachten bij Dolly Parton. We hebben het dan niet over de fysieke verschijning van deze rondborstige Amerikaanse countrydiva die in ons hoofd rondspookt, wel het stemgeluid. Op een of andere wijze zitten we met het gevoel dat we de ganse tijd naar haar zitten luisteren (minus het nasale geluid dan wel).

Heel vleiend is dat niet, maar het is dan ook niet makkelijk om heel vleiend te zijn over Heart Of My Own. Hoe hard we ook geprobeerd hebben, Basia Bulat slaagt er maar niet in om te overtuigen. Let wel, het is zeker geen slecht album, maar we kunnen ons niet van het gevoel ontdoen dat er iets ontbreekt.
Continue reading

Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra – Kollaps Tradixionales

Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra : Kollaps TradixionalesZichzelf steeds opnieuw uitvinden is iets dat Efrim Menuck tot een hogere kunstvorm heeft verheven. Het Canadese collectief waarvan hij de onbetwiste leider is, presenteert zich ditmaal als Thee Silver Mount Zion Memorial Orchestra (TSMZMO). Het moet zowat de vijfde variatie zijn op de groepsnaam. Muzikaal blijft TSMZMO op Kollaps Tradixionales, het zesde studioalbum alweer, wel consequent de kaart trekken van de post-rock.

Met succes overigens want de zeven nummers, waaronder twee krakers die ongeveer een kwartier duren, op Kollaps Tradixionales mogen best gehoord worden. Thee Silver Mount Zion neemt de luisteraar mee op een trip door weidse geluidlandschappen. Menuck is met zijn trillende en wanhopige stem de gids die u de juiste richting moet uitwijzen.
Continue reading

The Go Find – Everybody Knows It’s Gonna Happen Only Not Tonight

The Go Find : Everybody Knows It's Gonna Happen Only Not TonightWat voor Dieter Sermeus begon als een zijproject is langzaam maar zeker uitgegroeid tot een hoofdproject met de nodige internationale weerklank. Everybody Knows It’s Gonna Happen Only Not Tonight is immers al de derde langspeler van The Go Find die ook over de landsgrenzen op de nodige aandacht kan rekenen.

Het album mag er zijn. Zeker voor diegenen die van de nodige rust houden en, in deze barre wintertijden, ook graag eens wegdroomt van zonniger tijden. Met Everybody Knows It’s Gonna Happen heeft The Go Find een album gemaakt dat klinkt als een rustig kabbelend bergriviertje.
Continue reading

Los Campesinos! – Romance Is Boring

Los Campesinos! : Romance Is BoringDe boertjes uit Wales blijven aan een rotvaart albums op het grote publiek loslaten. Romance Is Boring is immers al het derde album van Los Campesinos! in evenveel jaar, tenzij je natuurlijk net als de groep het eind 2008 uitgebrachte We Are Beautiful We Are Doomed beschouwt als een tussendoortje.

Alle gebruikelijke elementen zijn weer aanwezig. De zenuwachtig heen en weer stuiterende muziek, de pleiade aan instrumenten en de naar een collage van blog- of dagboekfragmenten ruikende songteksten. Toch betekent dat allerminst dat Los Campesinos! ter plaatse blijven trappelen. Ze hebben sinds Hold On Now Youngster duidelijk aan maturiteit gewonnen.
Continue reading

Spoon – Transference

Spoon : TransferenceMet Ga Ga Ga Ga Ga wist Spoon in thuisland Amerika hun status als indie supergroep te verzilveren met een plaatsje in de top 10 van Billboard. Mooi voor een groep die in het begin van de carrière eventjes bij een major onderdak vond om even snel weer gedumpt te worden.

Of Spoon met opvolger Transference deze krachttoer kan overdoen is echter maar zeer de vraag.

Niet dat Transference een draak van een album geworden is, verre van zelfs. De toegankelijkheid en consistentie van Ga Ga Ga Ga Ga is echter ver te zoeken. Spoon knoopt terug aan met meer experimentele pop- en rocksongs die wellicht iets moeilijker te slikken zijn voor het doorsneepubliek.

Continue reading

Eels – End Times

Eels : End TimesWe moeten Mark Oliver Everett van harte proficiat wensen. Waarom ? De man lijkt immers een ongelofelijk gevoel voor timing te hebben.

Net op het ogenblik dat hij met Eels zijn allernieuwste creatie End Times uitbrengt, zit ondergetekende immers middenin een relatiebreuk. Laat dat onderwerp nu net centraal staan op dit album. We kunnen dus ons dus perfect in de thematiek inleven.

Hier en daar lezen we dat Eels zijn donkerste en meest intieme album heeft gemaakt. Als je zo openlijk een album maakt over het einde van je relatie dan kan je inderdaad spreken van een persoonlijk album. Overlopen van vreugde doet End Times niet, maar om het nu meteen het meest donkere album van Eels te noemen is ook een stap te ver. Ja, veel nummers druipen van de hartenpijn, maar er is vooral een berustend man te horen en niet zozeer een depressieveling.
Continue reading